Lec'hioù arouezel

Ploumanac'h, ur gêr gouronkañ eus Aodoù-an-Arvor, zo brudet evit he reier maen ruz. Berniadoù bras a vein kizellet gant ar mor hag an avel, a ginnig d'ar weladennerien gweledvaoù hogos diwirion. Ul lec'hiad naturel en e gaerañ

Disteuler a ra an Oud skeudenn melloù tourioù ar c'hastell. D'ar familh Roc'han eo, unan eus familhoù koshañ Breizh. Deuet eo da vezañ arouez ar gêr vrav-se. Ezhomm ho po ur penn-devezh evit bale e straedigoù kaer ar gêr vihan-se neuziet-kaer hag evit mont da welet he fenniliz.

Beg ar Raz, e penn pellañ kornôg Europa, zo ul lec'h dibar e-lec'h ma vez degemeret a-leizh a weladennerien bep hañv. Pa vez sellet ouzh an donvor, etre reier sonn ha mor glas, e c'haller estlammañ ouzh Enez-Sun, hag ivez ouzh tour-tan ar Maen pa vez hinon an amzer. Ur gwel kaer arouezel.

Roazhon, ur gêr meulet evit al lusk degaset enni gant ar skolioù-meur hag ar sevenadur, a unvan ar galon gant ar skiant evit en em reiñ d'ar stranerezh, d'ar blijadur pe d'ar souezh. E pleg ar straedoù istorel e vez sachet evezh ar weladennerien gant un talbenn meurdezus, un sal sonadegoù, ur preti diouzh ar c'hiz pe gant ur stal dizagn. Da ergerzhet a youl frank... ha gant ar metro !

Na pegen sebezus eo dremmvro Menez-Are ! Dedennet e viot gant ar c'horn-bro-se en em led e-kreiz Breizh hag a zo war un dro gouez ha gwarezet. Al lein uhelañ anezhañ eo Roc'h Ruz, 385 m a uhelder. Nepell dioutañ ez eus liorzhoù-parrez, sternioù-aoter ha chapelioù koant a dalvez ar boan bezañ gweladennet

Piv n'en deus morse klevet komz eus mojenn ar roue Arzhur ? E koad Breselien, ur c'hoad hollgaer anezhañ, etre lanneier ha stankoù, emañ mammenn ar vojenn-se. Trawalc'h eo komz diwar-benn al lec'h-se evit dihuniñ ur bed poblet gant ar voudig Viviana, Merzhin an hudour hag ar Marc'heg Lañselod. Ul lec'hiad boemus da welet da-geñver troioù-bale.

War glannoù al Liger e c’hallit saludiñ Anna Vreizh en he c’hastell, gwelet an osteloù prevez o wintañ-diwintañ gant an dour, ober prenadennoù en ur monumant istorel ha pignat war gein un olifant a-raok evañ ur banne en ul labouradeg. Ne gredit ket ac’hanon ? Deuit da welet ar gêr souezhus-se !

E-ser tremen war bont an hent-tizh etre Gwened hag an Oriant e vez sachet an daoulagad gant ur porzhig bihan. Sant-Goustan, tamolodet e foñs un aber, a dreuz ar c’hantvedoù en ur virout e straedoùigoù pavezet, e bont maen, e diez o bannoù koad hag e gaeoù bev-buhezek. Gant he neuz voust e vez broudet an den da straniñ.

Forzh pelec’h ez afe ho selloù e kardarnont deoc’h ez eo bae Menez-Mikael ul lec’h burzhudus. Rannet e vez an dremmwel etre an traezh, an tachennoù geotek, ar mor, an oabl. C’hoari a ra ar gouloù gant an elfennoù en ur gweledva cheñch-dicheñch a zameuc’h skeudenn Menez-Mikael hag ar regennadoù tuchadoù meskl.

3 lec’hienn en 1 zo e kêr ! Emañ, evel-just, ar steudadoù meurvein hollvrudet, da vamiñ outo gant gouloù izel ar mintin pe fin an devezh. Emañ ar vourc’h m’en em gav an holl d’an devezhioù marc’had. Hag emañ Karnag Tal-ar-Mor, luskellet etre ar c’henkizoù cheuc’h, ar pin-Bourdel hag an traezh fin.

Dek traezhenn gant traezh fin, ur porzh-pesketa oberiant brudet evit e gregin-Sant-Jakez lipous, troiadoù-bale hag e pep lec’h liv dibar ar c’hrag roz... N’eo ket ar perzhioù mat nag an temz-spered a ra diouer da Erge. Gounezet e vo ho kalon ganti !